خاطرات رهبر شهید از جذب یک کمونیست متعصب

خاطره رهبر شهید انقلاب از جذب یک کمونیست متعصب در زندان

**به گزارش همیارمردم؛** رهبر شهید انقلاب اسلامی در بخشی از خاطرات خود، روایت جالبی از نحوه برقراری ارتباط و دوستی با یک زندانی کمونیست و بسیار متعصب در زندان نقل کرده‌اند؛ روایتی که بر اهمیت «وحدت نیاز» میان انسان‌ها تأکید دارد.

ماجرای دیدار با یک کمونیست متعصب در زندان

رهبر شهید انقلاب اسلامی در خاطرات خود درباره دوران زندان در سال ۱۳۵۳ می‌گویند که به همراه یکی دو نفر دیگر در سلولی بسیار کوچک در تهران زندانی بودند. طول این سلول حدود ۲ متر و ۲۰ سانتی‌متر و عرض آن یک متر و ۸۰ سانتی‌متر بود.

ایشان روایت می‌کنند که یک شب، هنگام نماز مغرب، یک زندانی جدید را وارد سلول کردند. این زندانی از کمونیست‌های بسیار متعصب بود و هنگامی که متوجه شد ایشان فردی مذهبی است، از همان ابتدا برخورد سردی با وی داشت.

رهبر شهید انقلاب در خاطرات خود می‌گویند تلاش کردند با این زندانی ارتباط برقرار کنند، اما او تمایلی به صمیمی شدن نشان نمی‌داد.

جمله‌ای که نگاه زندانی کمونیست را تغییر داد

ایشان در ادامه خاطره خود می‌گویند جمله‌ای را با اشاره به سخنان احمد سوکارنو، از چهره‌های مؤثر در شکل‌گیری جنبش عدم تعهد، مطرح کردند که باعث تغییر رفتار این زندانی شد.

در این خاطره آمده است:

«احمد سوکارنو در کنفرانس باندونگ گفته است چیزی که ما را اینجا گرد آورده، وحدت دین یا عقیده یا نژاد نیست؛ بلکه وحدت نیاز است.»

رهبر شهید انقلاب سپس خطاب به آن زندانی تأکید می‌کنند که هرچند عقاید آنها با یکدیگر متفاوت است، اما در زندان نیاز مشترکی دارند؛ هر دو در یک سلول کوچک زندگی می‌کنند و با یک مأمور، بازجو و شکنجه‌گر روبه‌رو هستند.

ایشان در ادامه می‌گویند:

«وقتی وحدت نیاز در سطح عالم می‌تواند تأثیرگذار باشد، در یک سلول به این کوچکی بیشتر می‌تواند تأثیرگذار باشد.»

به گفته ایشان، همین گفت‌وگو موجب شد فضای میان دو زندانی تغییر کند و پس از آن با یکدیگر رفیق شوند.

«وحدت نیاز»؛ محور یک خاطره از دوران زندان

این خاطره، نمونه‌ای از تلاش برای ایجاد ارتباط میان افرادی با عقاید کاملاً متفاوت است؛ جایی که یک نیاز مشترک توانست فاصله فکری میان دو زندانی را کاهش دهد و زمینه شکل‌گیری رابطه‌ای دوستانه را فراهم کند.